«Decisión de tirar a casa (existente) coa lóxica tritura familiar. Arrimarse ao linde norte para non ver ao veciño indesexado.
Alongar a secuencia da casa para percorrer o soar e chagar ao fondo que é a zona de estar e do xardín coa piscina.
Reducir a presenza da cara á fronte de acceso, construíndo un corpo estreito en planta alta, para tapar unha medianeira infame con exceso de volume e estrañamente permitida.
Despregamento da casa en planta baixa, para apropiarse do terreo, formando uns patios en sentido transversal, que favorecen a iluminación e entrada do sol, deficientes por culpa da nave industrial.
Programa sinxelo, para unha familia de tres persoas. Volume con xogo de planos; as paredes evitan os ángulos rectos en contraposición coa xeometría regular da nave industrial, multiplicando os xogos de luces e sombras.
A casa, cara ao fondo, perde o seu ancho e asimílase ao muro, gañando a zona exterior a dimensión necesaria para situar a piscina.
Disposición das fiestras para que se posibiliten: privacidade, visións longas e entradas de sol.
En xeral, escala que tende a ser pequena, levando algunhas dimensións a límites críticos, que provocan tensións que xeran sensación de calidez, sosego a seguridade»
recunaedapena arquitectos